Salona adım attığımız andan itibaren herkes bize bakıyordu. Kaan’ın koluna girmiştim ama aslında en az onlar kadar gergindim. Bu sadece eski kocamı kıskandırmak için hazırlanmış küçük bir oyundu. En azından ben öyle sanıyordum.
Eski kocamın gözleri önce bana, sonra Kaan’a takıldı. Yüzündeki kendinden emin gülümseme saniyeler içinde silindi. Yanındaki gelin bile onun neden donup kaldığını anlamaya çalışıyordu.
Tam o sırada Kaan bana doğru eğildi.
“Ne olursa olsun sakin ol,” diye fısıldadı. “Çünkü birazdan burada sadece senin değil, onun da hayatı değişecek.”
Ne demek istediğini soracak fırsat bulamadan nikâh töreni başladı.
Herkes yerini aldı. Nikâh memuru konuşmasını yaparken eski kocamın gözü sürekli bizim bulunduğumuz masaya kayıyordu. Dikkatini toparlayamıyor, cümlelere bile odaklanamıyordu.
Tam imzalar atılmak üzereyken kapı açıldı.
İçeri takım elbiseli iki adam ve yanlarında orta yaşlı bir kadın girdi. Salondaki sessizlik bir anda bozuldu.
Kadın doğruca eski kocama baktı.
“Bu düğün durdurulmalı.” dedi.
Herkes şaşkınlık içinde birbirine bakarken eski kocam ayağa fırladı.
“Senin burada ne işin var?” diye bağırdı.
Kadın elindeki dosyayı kaldırdı.
“Yıllardır benden ve ortaklarından kaçıyorsun. Ama bugün saklanamayacaksın.”
Salondaki herkes donup kalmıştı.
Devamı için sonraki sayfaya geçiniz..