Uçağa son anda yetişmiştim. Nefes nefese koridordan ilerlerken biletime baktım. 18A. Yerime doğru yürüdüğümde gözlerime inanamadım. Cam kenarında oturan genç kadın sanki bir film yıldızı gibiydi. Sarı saçları omuzlarına dökülüyor, kulaklığını takmış dışarıyı izliyordu. “Şans bugün benden yana galiba,” diye düşündüm. Yanındaki koltuğa oturdum. Kemerimi bağladım ama aklım başka yerdeydi. Yol boyunca nasıl sohbet açacağımı düşünüyordum. Uçak havalandıktan yarım saat sonra kadın çantasından bir kitap çıkardı. Cesaretimi topladım. “Kitap güzel mi?” diye sordum. Gülümsedi. “Fena değil.” Bu kadar kısa cevap alınca biraz bozulmuştum ama pes etmedim Devamı nı gör.sel ü.zeriiinden 2. sonraki sayfada…